Bir sabah ben, gönlüme aydınlığı gözlerinden alırken; senin kalbine doğmalıyım. O sabahı sabahların kraliçesi ilan etmeliyiz sonra, ellerin ellerimde nefes almaksızın kenetliyken.
Bir dünya dolusu aydınlığı taşırken gözlerin, elimden çok şey gelmez seni sevmekten başla. Ayrılık gibi zamanı olmayan, bir zamana sığmayan kelimelerdendir sevmek. Belki sana sadece onu söyleyebilirim ama o bir tek kelimede, hayat, o bir tek kelimede bitimsiz zamanların krallığı var.
O sabah; ilan ettiğimiz kraliçeliğini ölümsüzleştirsin bitimsiz zamanların krallığıyla.
*
Belki o zaman güzelleşir dünya.
Belki o zaman kalplerde çocuk bahçeleri kurulur cıvıl cıvıl.
Belki insan aşka düştü diye yükselir, öfkeye düşüp alçalacağına.
Bir çocuk coğrafya tanımaz acılarına katlanmak zorunda kalmaz, insan aşka düşerse. Anneler evlatlarının büyüdüğünü de görebilir o zaman, her yerde.
*
İnsan aşka düşerse, iyilik salgınlaşır. Belki o zaman, yemeyip evladına yedirerek ölümü göze alan bir babanın göz bebeğine çocuğunun acısı oturmaz.
Şnsan aşka düşerse, iyilik bedeninden dünyaya yayılır. O zaman ne acılar içinde bir kıta ne de kalp kalır.
Yeter ki ‘insan’ aşkı düşürsün kalbine.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder