Her gün, yepyeni başlangıçlarımız için bizlere verilen bir fırsat aslında. Dünden kalan ve içimizde hoşnutsuzluk yaratan herşeyi dünle birlikte geride bırakıp değiştirmek, bizi ve sevdiklerimizi mutlu edecek yeni başlangıçlar yapmak için bu fırsatı değerlendirmek önemli.
‘Dünle birlikte neyi geride bırakmak isterim’ sorusu aslında bir başlangıcın kendisidir. Bu soruyu kendimize sorup yanıt aramaya başladık mı, arkası gelecektir.
Elbette çok da kolay değildir değişmek. Her insanın içinde muhafazakar, varolana tutunan bir yan vardır. Belki de bu nedenledir; “son isteğin nedir sorusunun, çok kolay olması, ilk isteğin nedir sorusundan, kimse sormamıştır bu soruyu korkusundan” demesi Özdemir Asaf’ın bir şiirinde.
*
Yine de akıl boşluğumuzda dolaşan ve duygularımıza yenilmemek için çabalayan değişmeme gayretine rağmen, bilinçlice değişime başlamak lazım, önce kendimizden.
Önce kendimizden umut duymalıyız aslında. Önce kendimizi çekmeliyiz yeni bir yarının yörüngesine. Dünün tortusundan arınışımızın ilk günü olmalı uyandığımız yeni gün. Üzerine hep bir yenisini koyarak üstelik. Hatta kendi yaşadığımız her gün yrışacaksak, bir önceki günde yaşadıklarımızla yarışmalıyız.
Yarışmanın gerisi bir toplam mağlubiyettir çünkü. En büyük ilerlemenin, kendi önümüze geçtiğimizde, kendimizi geride bıraktığımızda olduğunu anlayarak üstelik.
Her sabah dünü kendi sahilinde bırakıp, yelkenlerimize yarının rüzgarını doldurmalıyız. Henüz, bir güne daha uyanmak varken.
Makalenin sesli versiyonuna https://soundcloud.com/ferhat-atik adresinden ulaşabilirsiniz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder