Herkese açık mektup

Sevgili okuyucu. Şu günlerde gündem bu kadar karmakarışıkken, ‘bazı satırlarda romantizmi, hümanizmi, aşkı şiiri, Nazım’ı, duyguyu okumak istiyorum’ diyenlerle devam edeceğiz önümüzdeki iki ayda. Seçime gidiyoruz ve belki de 200 köşe yazarı ağabey, bu konularda ya da güncel eleştirilerde bulunacaklar her gün. Elbette bunları bayıla bayıla okuyanlar da olacak ama usanıp alternatif arayanlar da. Ben ikinci gruba hitap edeceğim yazılarımla. Bugünkü yazımı da bunun anonsuna ve bir konuya daha ayırdım. Dolayısı ile sevgili okuyucu; zaten siyaset içermeyen yazılarım, seçime kadar eleştiri yazısı da içermeyecek. Biz sizinle farklı güzellikleri paylaşacağız. Üstelik bir büyük inançla. O inanç da şu: Sanmıyorum ki ben yazmıyorum eleştirmiyorum diye kurtulmasın bu memleket. Dönecek çark, yine dönecek, su akacak yatağını bulacak, diğer bir deyişle. * Sevgili beni tanıyanlar, öte yandan gelin ikinci konuya geçelim. Seçim sürecinde bir deneme yapmak istiyorum. Nasılsa içime su serpecek, ruhumda meltem rüzgarları estirecek bir siyasal yapı yok, ülkemizde, bölgemizde. Bu nedenle benim; sokakta, evde, ofiste, arabada ve benzeri herhangi bir yerde, memleket kurtaran sohbetler yapmam da faydalı değil. Dolayısıyla bu sohbetleri yapmamam da zararlı değil. Buna göre sevgili beni tanıyan, günü ve gündemi, siyaseti ve olup biteni, benimle paylaşma, benimle konuşma. Diyorum ki, beni tanıyorsan ve görüşüyorsak, yazışıyorsak, en azından sadece benimle de olsa, geçireceğin zamanı memleketi kurtarma eleştirileri ile dolu sohbetlere harcama. Bunu herkesle yap biz ise gel yine Nazım’dan sevdadan, güzelliklerden sanattan, estetikten konuşalım. Ofisime de bir not asacağım bugünden tezi yok. Üzerinde “benimle siyaset konuşma” yazan. Sevgili beni tanıyan bana alınma. Siyasetin konuşulunca bizi hep üzecek şekle dönüştüğü bu noktaya gelinmesine alın. Gel, ölümün olduğu dünyada, uzak kalalım az da olsa güzelleştiremediğimiz her şeyden. Güzelliklere sığınalım. Benim için bu dönem başlamıştır. Darısı başınıza.