‘Yeni medya’ ile yaşamak

Medyanın, denetleme rolünden sıyrılıp, demokratikleşme, çok seslilik, açık toplum anlayışına yürüme hareketlerinin lokomotifi olma başarısı yanında, manipüle etme, kişisel ve siyasal bencilliklerle donanma gibi raydan çıkılan zamanlarında, geçen son 16 yılın her gününü bilmeme rağmen bu detaylara girmek değil niyetim. Bir çok toplumsal dar boğazdan, siyasal ayrışmadan, aynı gemide yüzen bizler, zaman zaman medya ile kışkırtıldık, zaman zaman medya ile yatıştırıldık ama alnımızın akı ile çıktık. Bu arada da radyo ve televizyonlarla yaşamaya alıştık. Özel yayıncılığın yürüyeceği daha çok yol var. Hiç kimse başardık sanmasın. İletişimi iliklerimize kadar yaşadığımız yüzyılımızda, en büyük savaşın enformasyon kaynakları ve kitle iletişim araçları ile yapılmakta olduğunu ve bunun hayal bile edemediğimiz bir hızla daha da gelişeceğini kestirmek için, ne bu alandan biri, ne de bilim insanı olmaya gerek yok. Kullanmakta olduğumuz medya araçlarının ve teknolojilerinin bugününü bir an önce iyileştirmek ve içeriğe konsantre olarak en az zararlı hale getirmek kaygılarını yaşarken, “YENİ MEDYA” gürül gürül geliyor. Bizler bunların olumlu etkilere dönüşmesi gayreti ve arzusu içerisindeyken medya, kendine yeni alanlar açıyor. “YENİ MEDYA” mevcut olandan özellikle genç beyinler için daha da tehlikeli, daha da kontrolsüz. Gerek mevcut medya gerekse “YENİ MEDYA”ya ait iletişim araçlarının içerik üreticileri bilmelidirler ki, bağımsız içeriğin temel yapı taşı, otokontrol, doğruluk ve toplum yararıdır. Bu ilkelerden sapmalar, toplumun gelecek hedeflerinden sapması anlamı taşıyacak, geri dönüşü imkansız bir hatadır.