10 Haziran 2013 Pazartesi

“Yaşamı yaşamayı hiçbir zaman öğrenemedim”

Bunca sıkıntılı bir coğrafyada bizi duygular kurtarır ancak, gündelik yorgunluklardan, yılgınlıklardan. Bu nedenle aslında günlerdir inadına apolitik bir yaşam sürüyorum. Benim adıma tuttu. Etrafımdaki siyaset konuşmalarını en aza indirdim. Israrcılara cevap vermiyorum. Hatta Facebook’ta dahi okumuyorum artık siyasi hiçbir şeyi. Estetik olmayan hiçbir şeyin enformasyonunu almama kararım sürüyor. Mutluyum, öneririm. “Yaşamı yaşamayı hiçbir zaman öğrenemedim” der Fransız düşünür Derrida. “Ölmeyi de bir o kadar.” Yaşam böyle bir şey olunca öğrendim diyene inanmayacaksın. Yaşadıkça öğrendiği bilinci ile insanın. Her gün yeni bir deneyim, her gün yen bir birikim. Tabi bunu alana, anlayana! Kaçacaksın mesela ara sıra şehirden bir tepeye. Kendi kentine yüksekten bakacaksın. Bakacaksın ki senin ona hükmetmen gerektiğini, onun sana başat olmaması gerektiğini anlayasın. Ancak böyle insanlarla da olan ilişkine referans olursun. Ancak böyle kendine dönersin, yaşamanın tadını alırsın. Günlerini hatırla! İnanıyorum ki şu anda hatırlamayan çoğunluktadır. Aynı kısır döngüler nedeniyle robot gibi olma! Her günü diğerinden farklı kılacak estetikler koy yaşamına. Siyaset yaparak sanma ki farklılaştın! Aksine aynılaşmaktasın! Bırak onu iş edinen yapsın. Sen duygularınla algıla, hayallerinle süslendir, gülümseyişinle yaşa... Tam da bunu anlatıyor Can Yücel şiirinde. Hadi bu şiiri de huzur tadında yaşa! * Boş ver be yaşı başı Gönlün ne kadar şık sen ondan haber ver? Şöyle atıp koyu grileri-siyahları sabahtan, sarı bir kaşkol atabiliyor musun boynuna, ondan haber ver? Koyma bir kenara yüreğini, aç kapılarını, gelene geçene yol verme girsin diye içeri ama gömme başını toprağa bir çift güzel göz uğruna. Bilirim yine yeşerecek bir çiçek bulursun bir dalda, ama aklını kaybedecek bir aşk varsa avuçlarında, bırak aksın yollarına. [...] Boş ver be yaşı başı, kim tutar seni? Kim? Kendi yüreğinden başka kim? Aklını al da öyle git, ister bir duvara, ister bir odaya, ister kıra bayıra vur da git. Dert etme ellerini, onlar da gelir seninle bırakmadıkça birine. O biri de gelir gerçekten istediğin oysa, seveceksen ve öleceksen uğruna... Yaşa be, yaşa da öyle git, gireceksen toprağa... Yaş 70’e gelse bile, hayat daha bitmemiş. Sen mi biteceksin? Çekeceksen bile bayrağı, yaşadım ulan dibine kadar diyemeyecek misin? --- Dinelek/izlemek isteyenler için: http://www.youtube.com/watch?v=BvPL0cVvlDM

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder