Lefke'de ormanlar ölüyor!

1995 senesinin Haziran ayında, çocukluğumun önemli evresini yaşadığım ve üzerinde çok mutlu zamanlar geçirdiğim, apartmanımızın terasında bu kez hüzünlü dakikalarım olmuştu. Bu kez terasa; çocukluğumdaki gibi bir oyun oynamak ya da arkadaşlarımla eğlenceli saatleri paylaşmak için değil, bakınca rahatlıkla görüldüğünden dağlarda süren dehşet verici yangının durumunu anlamak için çıkmıştım. Komşularımızla çıktığımız terasta, yangının ilk gecesiydi. Bir siluet halinde Beşparmak Dağları yanmakta ve arkasındaki kızıllık Lefkoşa’dan görünebilmekteydi. O gece o terasta hıçkıra hıçkıra ağladım. Ailemden birini kaybetmişçesine üstelik. Biliyor musunuz, o terasta, evimizde ve ailemde hatta ülkemizde bu denli ağlayan tek ben değildim! Ülkenin hakikaten bir arada tuttuğu yas günleriydi. Hemen ardından bir cenaze törenini andıran “katırcıların” yanmış ağaç cesetlerini taşımalarıyla tanıştım. Acı acı üzerine binmekteydi. Buna çok kişi çok üzüldük. Sonra yıllar geçti. Başta askeri birlikler olmak üzere, öğrenciler, sivil toplum örgütleri, siyasi partiler derken fidan dikmeyen birey kalmadı. Hakikaten çok fidan diktik. Hatta serpme yöntemi ile dağlar da tohumlandı. Çünkü ağaç önemlidir. Çünkü orman önemlidir. Okullarda, hemen her sınıfa ağaçlarla ilgili dersler verilir. Çevre kavramının en büyük yüzdesi ağaçlar üzerinden anlatılır. ‘Ağaçların doğanın karaciğerleri olduğu’ cümlesi çocukluğumdan kalan ve eminim çoğumuzun hafızasına yerleşen bir cümledir. Cümle de bir yandan önemli bir yandan da gerçektir. Orman Haftası vardır mesela. Etkinlikler çocuklara bunun anlamı öğretilir. Şarkılar söyle çocuklar öğrenirken... * Şimdi gelelim hafta sonuma! Yeşilırmak, Vuni Kalıntıları karşısı, Lefke’nin üst yakaları! Bu bölgelerdeki ağaçlar bariz bir hastalığa yakalanmışlar. Binlercesi hasta. Yangınlarla yananlardan fazlası kurumakta. İlaçlanmamış olduğunu söylüyor bölge halkı! Ve ağaçların üzerindeki hastalık aşikar! Derhal, ivedilikle, bir gün bile beklemeden önlem alınması gereken, bölgede orman seferberliği başlatılması gereken bir durum bu. Bunun ilk adımını da hemen, hatta bugün ilgili bakanlıktan ve bakandan bekliyorum. Bir birey olarak, çocukluğumun gözyaşları ile üstelik. Tüm çocukların öğrendikleriyle. * Peki ülkemin ağaçları için, doğanın soluk alması için yanan ağaçlarımıza gözyaşı döken bir çok insan için, ağaçların önemini öğrenmiş ve bu bilgiye sahip binlerce çocuğumuzun geleceği için, çok şey mi istiyorum?